PROPER INDENTIFICATION

2011-08-10T05:04:00.000-07:00

DRAWINGS

2011-08-10T05:01:00.000-07:00

PAINTINGS

2011-08-10T04:58:00.000-07:00

SCULPTURE

2011-08-10T04:53:00.000-07:00

DIGITAL ART

2011-08-10T04:48:00.000-07:00

TRADITIONAL ART / PRINTING

2011-08-10T04:43:00.000-07:00

Diplom

2011-08-10T04:37:00.000-07:00

2011

UNIWERSYTET HUMANISTYCZNO-PRZYRODNICZY

JANA KOCHANOWSKIEGO W KIELCACH

WYDZIAŁ PEDAGOGICZNY I ARTYSTYCZNY

INSTYTUT SZTUK PIĘKNYCH

Specjalność: grafika warsztatowa

Dyplomanta: Joanna Korczyńska

Temat: OBECNOŚĆ / NIEOBECNOŚĆ

Promotor: Dr Henryk Królikowski

Technika: Linoryt

Wymiary: między 120 x 50 cm a 100 x 50 cm

Opis dyplomu:

Technika linorytu powstała dosyć niedawno po wynalezieniu linoleum w 1860 roku. Choć należy on do techniki druku wypukłego, który jest najstarszą i najprostszą pośród technik graficznych.

Aby w pełni jego zrozumieć, nie powinno się ominąć historii drzeworytu. Najstarszy datowany drzeworyt europejski, przedstawiający św. Krzysztofa, pochodzi z 1423 r. i odnaleziono go w klasztorze w Buxheim. Technikę tą znano już w Chinach w V wieku p. n. e. Drukowano nią tkaniny.

W zależności od ułożenia słojów drewna na langowy i sztorcowy powstawały poprzez dzieje historii grafiki, drzeworyty o sposobach cieniowanych kreskowo czy o rysunku linearnym itp.

W Polsce technika ta miała rozkwit w II połowie XIX wieku. Jednak eksperymentujący artyści szybko zaczęli wykorzystywać linoleum zamiast drewna, dzięki czemu zdobyło ono popularność. Nie był to już tak trudny w obróbce materiał, który zapewniał więcej szczegółów w pracy graficznej.

Sześć grafik zostało wykonane techniką linorytu. Pracowałam dłutem nad linorytem w sposób odpowiedni do nadania odbitce gamy szarości. Zastosowałam cięcie za pomocą kropek na matrycy, czasem zwiększając ich nasilenie.

Kompozycje są wertykalne i horyzontalne, podkreślone przez smukłą, wąską formę. Otwarte w swobodnym układzie.

Charakterystyczna struktura dzieła tworzona płaszczyznowo elementami abstrakcyjno – roślinnymi. W strukturze grafik można wydzielić kilka obszarów; ten bliski realizmowi w postaciach kobiet, ale także abstrakcyjny, odrealniony, prawie surrealny oraz bliski kształtom roślinnym. Są tam podzielone kontrasty bieli i czerni, w których dokonują przełamania tonów szarości.

Choć postacie mają wymiar statyczny, elementy w przestrzeni grafik dodają im pewnego dynamizmu.

Każda z prac przy bliższym wglądzie zawiera sfragmentaryzowane struktury, które mogłyby być szczegółowymi, zminiaturyzowanymi, osobnymi obrazami. Kształt pojedynczych i zmultiplikowanych fragmentów daje ciekawszy wyraz pracy. Układ ich położenia, choć wydaje się chaotyczny jest on uporządkowaną i intrygującą całością.

Powstawanie grafik to wieloetapowa praca, gdzie najpierw powstawał obraz malarski własnej wizji twórczej, a następnie na uzyskanej jego fotografii dodawałam odpowiednich tekstur, przygotowanych wcześniej fotografii roślin, drewna, elementów własnych linorytów, monotypii, tworząc z nich jednolitą całość kompozycji.

Moje prace to przedstawienie ciała kobiety, jej portretu w stanie rozpadu, spękana ze zbutwienia w gęste często elementy budzące skojarzenia organiczne, bliskie naturze.