środa, 10 sierpnia 2011
Diplom
2011
UNIWERSYTET HUMANISTYCZNO-PRZYRODNICZY
JANA KOCHANOWSKIEGO W KIELCACH
WYDZIAŁ PEDAGOGICZNY I ARTYSTYCZNY
INSTYTUT SZTUK PIĘKNYCH
Specjalność: grafika warsztatowa
Dyplomanta: Joanna Korczyńska
Temat: OBECNOŚĆ / NIEOBECNOŚĆ
Promotor: Dr Henryk Królikowski
Technika: Linoryt
Wymiary: między 120 x 50 cm a 100 x 50 cm
Opis dyplomu:
Technika linorytu powstała dosyć niedawno po wynalezieniu linoleum w 1860 roku. Choć należy on do techniki druku wypukłego, który jest najstarszą i najprostszą pośród technik graficznych.
Aby w pełni jego zrozumieć, nie powinno się ominąć historii drzeworytu. Najstarszy datowany drzeworyt europejski, przedstawiający św. Krzysztofa, pochodzi z 1423 r. i odnaleziono go w klasztorze w Buxheim. Technikę tą znano już w Chinach w V wieku p. n. e. Drukowano nią tkaniny.
W zależności od ułożenia słojów drewna na langowy i sztorcowy powstawały poprzez dzieje historii grafiki, drzeworyty o sposobach cieniowanych kreskowo czy o rysunku linearnym itp.
W Polsce technika ta miała rozkwit w II połowie XIX wieku. Jednak eksperymentujący artyści szybko zaczęli wykorzystywać linoleum zamiast drewna, dzięki czemu zdobyło ono popularność. Nie był to już tak trudny w obróbce materiał, który zapewniał więcej szczegółów w pracy graficznej.
Sześć grafik zostało wykonane techniką linorytu. Pracowałam dłutem nad linorytem w sposób odpowiedni do nadania odbitce gamy szarości. Zastosowałam cięcie za pomocą kropek na matrycy, czasem zwiększając ich nasilenie.
Kompozycje są wertykalne i horyzontalne, podkreślone przez smukłą, wąską formę. Otwarte w swobodnym układzie.
Charakterystyczna struktura dzieła tworzona płaszczyznowo elementami abstrakcyjno – roślinnymi. W strukturze grafik można wydzielić kilka obszarów; ten bliski realizmowi w postaciach kobiet, ale także abstrakcyjny, odrealniony, prawie surrealny oraz bliski kształtom roślinnym. Są tam podzielone kontrasty bieli i czerni, w których dokonują przełamania tonów szarości.
Choć postacie mają wymiar statyczny, elementy w przestrzeni grafik dodają im pewnego dynamizmu.
Każda z prac przy bliższym wglądzie zawiera sfragmentaryzowane struktury, które mogłyby być szczegółowymi, zminiaturyzowanymi, osobnymi obrazami. Kształt pojedynczych i zmultiplikowanych fragmentów daje ciekawszy wyraz pracy. Układ ich położenia, choć wydaje się chaotyczny jest on uporządkowaną i intrygującą całością.
Powstawanie grafik to wieloetapowa praca, gdzie najpierw powstawał obraz malarski własnej wizji twórczej, a następnie na uzyskanej jego fotografii dodawałam odpowiednich tekstur, przygotowanych wcześniej fotografii roślin, drewna, elementów własnych linorytów, monotypii, tworząc z nich jednolitą całość kompozycji.
Moje prace to przedstawienie ciała kobiety, jej portretu w stanie rozpadu, spękana ze zbutwienia w gęste często elementy budzące skojarzenia organiczne, bliskie naturze.
Subskrybuj:
Posty (Atom)